Η γευσιγνωσία σε κάθε έκθεση δεν είναι απλώς μια δοκιμή, γι’ αυτό τίθεται πάντα το ίδιο ερώτημα: πώς προσεγγίζουμε ένα κρασί και πώς αντιλαμβανόμαστε την ποιότητά του.

Σας παρουσιάζουμε έναν μικρό οδηγό τριών σταδίων, για να δοκιμάζετε ως οινοχόος.

Προετοιμασία

Αποφύγετε την ημέρα της γευστικής δοκιμής το αγαπημένο σας άρωμα, κυρίες και κύριοι. Ο λόγος προφανής! Αν το πράξετε, τα κρασιά θα κινδυνεύσουν να έχουν το άρωμα που φέρατε μαζί σας από το σπίτι.

Εν αρχή

Η δοκιμή και αξιολόγηση πρέπει να γίνεται μεθοδικά και όσο πιο αντικειμενικά, ακολουθώντας τη διαδικασία που βασίζεται στις αισθήσεις της όρασης, της όσφρησης και της γεύσης.

Τεχνική Γευστικής Δοκιμής

Οποιοδήποτε κρασί μπορεί να γίνει καλύτερα αντιληπτό, αν ακολουθήσουμε το  απλό σχέδιο των τριών σταδίων:

Όραση

Όσφρηση

Γεύση

 Όραση

Αφού παρατηρήσετε το κρασί μέσα στο ποτήρι σας, κρατώντας το πάνω σε λευκό ή φωτεινό φόντο, εξετάστε το χρώμα και τη διαύγειά του:

-το χρώμα μπορεί να σας δώσει πληροφορίες για την ηλικία και τη δυναμική του κρασιού στον χρόνο

-τα παλαιότερης εσοδείας λευκά κρασιά έχουν πιο χρυσαφί χρώμα, ενώ τα ερυθρά έχουν αποχρώσεις χρώματος γκρενά

 Όσφρηση

Στροβιλίστε ελαφρά το κρασί στο ποτήρι σας, είτε κρατώντας το στον αέρα είτε περιστρέψτε το πάνω στο τραπέζι του εκθέτη, ώστε να απελευθερωθούν τα αρώματά του. Μυρίστε το κρασί και προσπαθήστε να αναγνωρίσετε διάφορα αρώματα που θα υποδηλώνουν την ποικιλία, την ωρίμανση, το βαρέλι, την προέλευσή του.

Μορφή

Μυρίζοντας το κρασί, στρέφετε  το ποτήρι και κρατώντας το ψηλά θα παρατηρήσετε πώς αυτή η κίνηση ενεργοποιεί την έκλυση αρωμάτων. Καταγράψτε στο σημειωματάριό σας τις βασικές κατηγορίες αρωμάτων, οι οποίες διακρίνονται σε φρουτώδη, ανθικά, φυτικά, γήινα, μπαχαρένια, ζωικά.

Προσδιορίστε την προέλευση των αρωμάτων. Μπορείτε να ξεχωρίσετε τα πρωτογενή αρώματα (από την ποικιλία σταφυλιού), τα δευτερογενή (από την οινοποίηση), και τα τριτογενή (από την παλαίωση);

Είναι το κρασί ευχάριστο, σύνθετο, πολύπλοκο ή μονότονο;

Γεύση

Πάρτε μια μικρή γουλιά και αφήστε την να κυλήσει στο στόμα σας, ώστε να έρθει σε επαφή με όλες τις περιοχές της γλώσσας. Οι πιο τολμηροί ας προσπαθήσουν να εισάγουν μια μικρή ποσότητα αέρα, για να  απελευθερωθούν πλήρως τα αρώματα του κρασιού.

Προσδιορίστε τις εξής γευστικές εντυπώσεις:

Οξύτητα: δημιουργεί μία αίσθηση φρεσκάδας στα λευκά και στα ροζέ.

Γλυκύτητα: κυρίως στα επιδόρπια κρασιά.

Τανίνες: αίσθηση  ξηρότητας, ειδικά στα ερυθρά κρασιά.

Σώμα: ελαφρύ, μέτριο ή γεμάτο.

Επίγευση: η διάρκεια και η ποιότητά της.

Το άρωμα που παραμένει στην επίνευση κατατάσσει ένα κρασί σε εξαιρετικό ή πιο συνηθισμένο.

Το κρασί πρέπει να πίνεται με μέτρο. Βάλτε μικρές γουλιές στο στόμα σας, απολαύστε το, αποβάλλετέ το στο ειδικό πτυελοδοχείο και κρατήστε σημειώσεις για τα χαρακτηριστικά που παρατηρείτε.

Σε μια έκθεση κρασιού είναι σημαντικό να τηρείτε τη σειρά των χρωμάτων: Λευκά, Ροζέ, Κόκκινα. Η μείξη των χρωμάτων μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει.

Η επικοινωνία παίζει πρωτεύοντα ρόλο. Εκφραστείτε ελεύθερα, μιλήστε με τον οινοποιό και μην λησμονήσετε πως κανένας δεν γεννήθηκε ειδικός. Με την αλληλεπίδραση, τον διάλογο και τη γνώση, κατακτάς σε μεγάλο βαθμό την ουσία του κρασιού και την εμπειρία της γευσιγνωσίας.

Στην υγειά σας και Καλή Χρονιά!

Μαρίνος Skolarikos