Υπάρχουν μέρες που δεν θέλεις να μαγειρέψεις, όπως αυτό το κρύο Σάββατο. Δεν θέλεις να σκεφτείς. Δεν θέλεις να εντυπωσιάσεις κανέναν. Και κάπου εκεί, εμφανίζεται η πίτσα του τεμπέλη.

Μια βάση από αραβική πίτα, λίγη σάλτσα, ό,τι έχει μείνει στο ψυγείο από προχτές και αρκετό τριμμένο τυρί που λιώνει εύκολα,  για να καλύψει την κούραση της ημέρας. Είναι απλή, γρήγορη και – το κυριότερο – δεν περιμένεις να σου χτυπήσει το κουδούνι ή ταχυμεταφορά. 

Αυτό που χρειάζεται δίπλα της, δεν είναι ένα «μεγάλο» κρασί. Είναι το σωστό κρασί. Το κρασί του εργαζόμενου. Εκείνο που ανοίγεις χωρίς δεύτερη σκέψη. Που δεν θέλει ανάλυση, ούτε σωστή θερμοκρασία με ακρίβεια μισού βαθμού. Που είναι εκεί για να σε χαλαρώσει, όχι για να σε δοκιμάσει.

Ένα δροσερό ροζέ που καθαρίζει τον ουρανίσκο από τη λιπαρότητα του τυριού.
Ένα ελαφρύ κόκκινο που πίνεται ευχάριστα, ακόμα και λίγο δροσερό.
Ή ένα τραγανό λευκό που φέρνει την ισορροπία σε κάθε μπουκιά.

Shutterstock

Δεν είναι festival υψηλής γαστρονομίας.
Είναι η πραγματική ζωή.

Γιατί στο τέλος της ημέρας, η απόλαυση δεν κρύβεται στην πολυπλοκότητα και στην επίγευση. Κρύβεται στη στιγμή που κάθεσαι στον καναπέ, με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι και μια ζεστή, πρόχειρη πίτσα μπροστά σου — και όλα μοιάζουν, έστω για λίγο, όπως πρέπει.

Και κάπως έτσι, βγαίνει η εβδομάδα.

Στην υγειά σας.

Πηγή: Allwinestories