«Τα κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ και του Ένκε Φεζολλάρι ανεβαίνουν στο Θέατρο Noūs- Creative space.

ΤΕΤΑΡΤΗ, 15 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026

Από τις 16 Απριλίου.

Έξι [και ένας] οι ήρωες και ηρωίδες Των κυμάτων της Βιρτζίνια Γουλφ (1931), στη σκηνή του θεάτρου Νους, βιώνουν την ύπαρξη ως ένα άθροισμα ζωών που τους περιστοιχίζουν. Ενδημούν το παρόν, με σταθερά τη μόνη μετρήσιμη ποιότητα που το σύμπαν τους παρέχει: τους ποικίλους ρυθμούς που γεννά το αέναο, θαλάσσιο κύμα. Οι σκέψεις και οι αντιλήψεις τους, που μοιάζουν με πελώριες πολύχρωμες ή σκιώδεις γιρλάντες λέξεων, ήχων και εικόνων, συνέχονται χωρίς να συνδιαλέγονται, όμοια με υδαρές μάζες που ρυθμικά κτυπούν στην ακτή και ρευστοποιούν ό,τι ψευδώς τα πλανημένα μας μάτια αντιλαμβάνονται ως ορισμένο, έλλογο, συμπαγές και αυτάρκες.

Η Τζίνυ, η Ρόντα και η Σούζαν, ο Μπέρναρντ, ο Νέβιλ και ο Λούις, είναι έξι δραματικά πρόσωπα, τα οποία λίγα χρόνια μετά τα πιραντελικά τους ανάλογα στο θεατρικό έργο Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα (1924), αναζήτησαν την ταυτότητά τους οπουδήποτε μέσα στο σύμπαν, πέρα από τον ψευδαισθησιακό και ματαιωμένο ανθρωποκεντρικό κόσμο. Οι επαφές τους με τον έβδομο ήρωα στο βιβλίο της Γουλφ, τον Πέρσιβαλ, πρόσωπο υπαρκτό αποκλειστικά μέσα στα λόγια τους, και ο αιφνίδιος θάνατος του, λειτούργησε ως καταλύτης στην πορεία όλων μέσα στο έργο, καθώς τους μετατόπισε οριστικά σε καινοφανή περιβάλλοντα, αδιαμεσολάβητα από την ανθρώπινη υπεροψία.

Οι ήρωες, στη σκηνή του θεάτρου Νους, αντιλαμβάνονται, όσο οι μονόλογοί τους πλησιάζουν στο τέλος, την πληθυντική παρουσία τού είναι τους και τείνουν προς τη σύνθεση ενός χορικού λόγου, ο οποίος εκφωνείται από έναν υπερώριμο, πολυπρόσωπο και άφυλο Μπέρναρντ: Ένα βαθύ «πιστεύω», επειδή ενίσταμαι...

Ερμηνεύουν:

Αθηνά Καραγιώτη

Αναστασία Τζελέπη

Άντα Γιαννουκάκη

Μέμος Ρούσσος

Απόστολος Μαλεμπιτζής

Ένκε Φεζολλάρι